>>มันมีเหตุผลหลายอย่าง . . .
>>ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจ ไม่ให้รักใครสักคน 
>>เหตุผลของคนเรา ย่อมไม่เหมือนกัน 
>>บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะรู้ตัวว่า . . .มันคงเป็นไปไม่ได้ 
>>บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะกลัวใจตัวเอง จะถลำลึกและเจ็บปวดมากไปกว่านี้
>>บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน 
>>และคนคนนั้นก็คือ  . . .คนที่เรารู้จัก 
>>และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึก ของคนคนนั้น 
>>บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา 
>>ทุกข์ทรมานแค่ไหนที่เรารักเขา  แต่ต้องพยายามฝืนใจถอยห่างออกมา
>>เราต้องเงียบ ต้องเฉยชา ต้องเลี่ยง ต้องหลบหน้า
>>ต้องทำหน้าตาบึ้งตึงใส่ เพื่อจะย้ำเตือนให้ตัวเอง ไม่ต้องรู้สึกอะไรใดๆ กับเขา
>>มันเจ็บแทบบ้าที่ต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการนี้ แม้จะดูเป็นวิธีการโง่ๆ 
>>แต่หากจำเป็นต้องทำ เพื่อปกป้องตัวเอง เพื่อไม่ให้ใจของตัวเองต้องบาดเจ็บ 
>>การถอยห่าง จะช่วยสอนให้เราได้เรียนรู้ว่า  . . .
>>ยิ่งเรายึดติด อยากได้ อยากครอบครอง 
>>ยิ่งทำให้เราอ่อนแอ และแพ้ภัยตัวเอง หากไม่ได้เขา มาเป็นคนรักของเรา
>>ขอเพียงแค่เขา ได้เข้าใจในเหตุผลข้อนี้  อย่าได้เข้าใจว่า . . .
>>เราโกรธหรือเกลียดเขา ถึงต้องแสดงท่าทีเฉยชาใส่
>>คนเจ็บปวดคนนี้ก็จะได้มีแรงพยุงตัวเอง ให้ลุกขึ้นมาเข้มแข็งได้อีกครั้ง 
>>พร้อมที่จะใช้ชีวิต ที่เดินบนทางที่เหมาะที่ควร 
>>แม้ว่าการเดินทาง จะมีอุปสรรคมากบ้างน้อยบ้างก็ตามที 
>>หลังจากที่เราเข้มแข็งได้แล้ว ห้ามใจไม่ได้รักเขาได้แล้ว
>>ทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม 
>>คิดและรู้สึกกับเขา ได้อย่างคนธรรมดาสามัญที่รู้สึกดีต่อกัน 
>>ไม่ต้องรู้สึกแบบพิเศษที่แอบแฝง ด้วยความเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา 
>>และสามารถอยู่บนโลกใบเดียวกับเขา ได้อย่างจริงใจที่สุด 
>>เป็นธรรมชาติมากที่สุด โดยไม่ต้องกดดันอะไร
>>หวังว่าเขาคงเข้าใจ ในเหตุผลที่เรากระทำลงไป 
>>เจ็บนะไม่ใช่ไม่เจ็บ แต่สักพักก็คงจะหายดี
>>แล้วทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

บางครั้ง...บางคน...เข้ามา...เพื่อจากลา...แต่กลับทิ้งความทรงจำที่ดีไว้ ที่ยากจะจางหายไป...จากใจของใคร...คนหนึ่ง

>>สาระแน

>>ระเบิดเทิดเทิง

>>ชิงร้อยชิงล้าน

>>เป็นต่อ

>>แฟนซ่ากีฬามัน

>>ตลก 6 ฉๅก

>>บางจะเกร็ง

>>ไม่มีใครดีไปซะทุกอย่าง

>>ชีวิตยังมีพุ่งนี้เสมอ

>>บาดแผล คือ บทเรียน

>>ความทุกข์ที่เกินทนจะหลอมคนให้ทนทาน

>>ไม่รู้ ไม่ผิด

>>การเที่ยว คือ การพักผ่อน